Is dit het einde van ons gehakt? Nee natuurlijk niet!
Voor het einde van het verval van onze lievelings bal, staat daar ineens de “Gehaktballenengel”pal.
Zij spreekt Jan Jans bij de kliko zeer vermanend aan:

Jan Jans wat heb je nu gedaan, zo gaat onze eetcultuur toch naar de maan.
Gehakt is een edel food. Van de slager die hem met zorg draait en een liefdevolle kok die hem deskundig braait.
Zo kun je 2009 toch niet in, wat heeft je leven nog voor zin,
als je niet kunt genieten van perfectionistisch geweldig gehaktbal eten.
Zorg dat je files ontwijkt, en je leven verijkt met het creëren van de ideale bal.
Zo behoedt je jezelf en je familie van het verval.

Geschrokken kijkt Jan Jans om zich heen, nee hij ziet geen andere mensen staan, alleen een heel mooie Engel vrouw met in haar handen een gietijzeren braadpan met heerlijk geurende gehaktballen. Spontaan reikt hij naar de pan om een gehaktbal te pakken. Maar je raadt het al hij tast in het luchtledige daar is heel geen bal. Verbaasd loopt hij terug naar binnen en denkt, ben ik nu zo verdwaast.
Hij smeert een boterham met pindakaas en valt voor de tv in slaap.
Zijn dromen gaan over een rustig leven waarin hij op zijn gemakje loopt naar zijn werk op het platteland, hier teelt hij allerlei lekker eten en tussen de middag gaat hij met een zak met uien, prei wortel en sla lopend naar huis. Hier staat een engelvrouw met op het gasstel duizenden verpieterde pikanteballen de pan valt om boven op Jan Jans. Help ik stik, nee laat mij leven. Ik wil geen gehaktballenstress ik weet nu mijn les. De lamp gaat aan en moeder Jannie zegt doe maar kalm, zullen we naar bed toe gaan?