Verlengd leven lang het gehakt

Jammer toch dat ik met deze dagen de mensen niet mocht behagen.
Mijn U.V.D. is bijna voorbij, hoe moet dat nu met mij, jammert de gehakt stilletjes in het schap. Ineens is er volop beweging, bruusk wordt hij uit het schap gelicht. Blij denkt gehakt, er is een consument gezwicht. Maar niets is minder waar, zijn pak wordt vakkundig opengescheurd en weldra ligt hij, tussen honderden anderen, in een grote bak.

Er wordt flink gekneed en een pikant kruidenmengsel toegevoegd dat heel lekker geurt. Ook wordt er nog iets gedaan waardoor hij van gezond grijs naar opgewonden roze kleurt Vervormd tot pikante hap, ligt daar pardoes ons gehakt weer in zijn schap. Fraai gedecoreerd met vel oranje etiket 3 voor de prijs van 1 zo is het maar net, hij voldoet nu aan economisch supermarkt wet, die vooral op zijn eigen kleintjes let.


De gehaktbal vervormd tot pikante hap, blijft nu niet lang meer in het schap. Op de woensdag na nieuwjaar beland hij op de band van de caissière. Zijn kortstondig maar toch verlengd leven start een nieuwe carrière.
Bij het gezin Jan Jans in het lieflijke plaatsje Schaijk heeft het dagelijks leven weer haar ritme hervat.
Moeder Jans verantwoordelijk voor het huishoudelijk budget, ontdekte daarnet, dat het jaarlijks feest gelag hen koste een veel te groot bedrag. Oh wat spijt van al het kostbare eten, want deze moesten we helaas aan de kliko kwijt. De U.V.D. was namelijk vandaag verstreken.

Ja lieve lezers daarmee gaan veel huishoudens mee in de fout. De fabrikanten verdienen zo echter wel goud. Vroeger rook men aan het eten en bepaalde ,moet u weten, of het eten was goed of fout. De meeste mensen konden toen nog koken en wisten dan met de mooiste restjes een maaltijd te toveren en zo uit Jamies keuken weggelopen.
Ook kochten ze toen per kg of gram en was alles nog niet voorbereid, of gesneden. Met de fiets werd toen van de groenteboer naar de slager gereden, deze ambachtslieden deden hun uiterste best en maakten hun klanten tevreden. Met een mooie rode kool of terplekke door de molen gemalen vlees tot eerste klas gehakt. Kortom je at dat wat je zag.

Bovenstaand even terzijde we waren gebleven bij onze gehakt. Deze komt in gezin Jans en wordt daar in de pan gekwakt. Vergezeld door erwtjes uit een blik en poeder die is aan gelengd met wat melk en ziet eruit als wat ze noemen puree maar van de geur alleen wordt je al wee. Wordt hij in 3 fases op de tafel gezet de eerste is de jongste telg neemt 3 hapjes van haar bordje eten en zegt zeer beslist hieraan heb ik niets gemist, geef mij maar Fristi met gevulde koek dat vult mijn buikje ook. Ik hou heel niet van warm eten mama moet je weten.
Fase twee is moeder Jannie met zoonlief Dré, snel eten want anders kan je niet, trainen en doe je zaterdag niet mee. De boodschap komt over en snel wordt gehakt en de rest van het maal naar binnen geschrokt.
Verdrietig ligt de rest van gehakt op een bord in de koelkast te wachten op ons pap. Deze staat moet je zien, ergens halverwege de A10. Dagelijks vast in het verkeer, na een dag druk in de weer om voor zijn lieve schattige gezin te zorgen voor enig gewin.
Thuis gekomen heeft hij in verpietert eten dus echt geen zin, stiekem wordt het in de kliko gekwakt.