Langzaam ontwaakt Jan Jans uit zijn slaperig gemoed. Kijk ziet hij dat goed? Het gehakt staat niet op het aanrecht, nee natuurlijk niet dromerd.

Kaboutertjes Ja! je weet wel! Ja ja maar ik weet wel. Na het ontbijt besluit Jan Jans zijn droom waar te maken.
Vrolijk zegt hij tegen de kleine Giny ga je mee? Moeder Jans kijkt verbaasd op over zo’n enthousiaste invitatie en Dre zegt mag ik ook mee.

Ze nemen de fiets en rijden naar de boer, Waar gaan we naar toe? Papa zeg eens? He kijk dan koeien zegt Giny, Boeh zegt Dre. Bij de stal roep vader Jans eens rond en heel terstond wordt melk gehaald. In een grote plastic fles krijgen ze het mee. Boer Bens laat de kids van alles zien hun ogen puilen uit, vader Jans denkt dat is voor mij een kans, want ik weet ook niks over het boerenleven. De kinderhandjes aaien de grote beesten en boer Bens belooft ze de volgende keer mag je kalfjes melk komen geven. Met grote tegenzin gaan ze samen weer naar huis. Pap wat gaan we nou doen? Gaan we volgende week weer naar de koetjes toe?

We gaan gehaktballen maken, nou pap daar kun je ons niet mee raken Dat van die gummie zeker wat op en neer gaat als een stuiterbal. Dankjewel jij met je gehaktbal. Wat zeg je doe je daar van die melk in? Nee echt niet!

Jan Jans zijn ziel rraakt zo wel bezeerd, maar hij denkt in die droom heb ik toch geleerd? Een echte gehaktbal is niet verkeerd. Ik zal die jong van ons wel een manieren leren, zich zo tegen mijn plan te keren.

Vasteberaden komt hij thuis, moeder hangt al voor de buis. Ongestoord gaat Jan Jans zijn gang, diep nadenkend hoe het ook alweer zat begint hij zijn gehakt te kneden en al snel braadt hij zijn allereerste bal.